You know that girl who always forgave you?

That always loved you ?

That always took you back?

Pretty soon she will give up and find someone better ! 

100 kroner

150 kroner

aldri brukt. 150 kroner

1500 kroner

150 kroner

 50 kroner

50 kroner

200 kroner ( 13cm hæl)

Hei !

Her kan du finne tannbleking fra Dentway på en kjempe enkel måte.

det du trenger å gjøre er å gå innpå bloggen til Sandra Enger, så har hun skrevet der hva du trenger å gjøre for å bli med i konkurransen  ( http://sandraenger.blogg.no/1316981820_vinn_tandblekning_hr_.html#comment)

Lykke til :)

Vil med dette "takke for meg", har hatt en del "lesere" de siste ukene, men får liksom ikke noe respons, å føler derfor ikke for å brette meg ut slik jeg har gjort. men koselig at de som har følgt bloggen min har gjort det.

kanskje jeg kommer tilbake en gang, hvem vet..

leste du bloggen min ?

Jeg har lenge vurdert om jeg skulle starte opp en salgsblogg, har egentlig ganske mye klær, kjoler og sko som jeg ikke bruker, som jeg bare har kjøp og latt ligge.

skal jeg startesalgsblogg?

Lool, eg vetkje ka eg føle, verken for han, eller om heile situasjonen. føler meg ikkje "heartbroken" ikkje øvelykkelig og heller ikke så veldig trist.. ganske sånn mixed-up feeling.

Eg trur kanskje eg er meir sur, eller irritert, eller eg veitikje, eg er kanskje litt irritert øve at folk late som eg aldri har betydd ein dritt, når eg egentlig innerst inne veit at eg blei elska. eller blei eg egentlig da? da kan jo godt henda at da berre er nåke eg trur.. Nei, han elska meg, ja, da gjorde han... eller gjorde han da ?

Uansett, eg blir lettare irritert øve at alt går fint for han, at da ikkje prege kvardagen hans sånn som da prege kvardagen min. Da er liksom ikkje lika gøy og stå opp om morningen å veta at da ikkje er oss lenger, men eg har ikkje kjærlighetssorg, da gjere ikkje konstant vondt.

Eg synst liksom ikkje synd på meg sjølv, har da liksom ikkje vondt, er ikkje lei meg, bare skuffa tru eg. Eg er jo øve han på ein måte, men er eg egentlig da, kem prøve eg å lura ? han betyr jo så mykje for meg, men eg trur egentlig bare at eg ikkje vil ta da innøve meg, siden han ikkje gjere da. Eg vil ikkje ver den "svake" parten som går å deppe.

Koffor skal eg gå rund å ver lei meg og trist for at han ikkje vil ha meg ? da seie jo bare at han egentlig er ein kommplett idiot, for hallo da e jo meg.. okei, ska kje kødda. men ja, koffor ska eg ha da så forferdelig når han ikkje ein gong bryr seg ?

Nei, eg har da bra :)

Okei, her komme et skikkelig følelses innlegg, vurdere om eg faktiskt ska skriva da på dialekt.. ja, eg gjere da eg.

skal prøva å formulera meg best mulig, uten å fortella ka som egentlig er skjedd, da hjelpe bedre å berre få da ut, uten og fortella heila verden at da foregår totusenmillionar ting oppi hode mitt no, så eg så veldig gjerna kunne vært foruten. 

Følelsen er vell at eg føle meg ubetydelig i denna situasjonen, at eg føle at eg ikkje har nåke eg skulle sakt, sjølom eg meine at da eg meine burde hatt litt meir betydning. eg føle liksom at "hallo, eg har følelsar eg og, koffor ser du berre ho".  greit nok, når eg tenke meg om så skjønner eg jo koffor da ho seie har meir betydning enn da eg seie, men alikavel så føle eg meg på ein måte litt "glømt" kan ein vell kalla da.

Åårh, eg føle at detta ikkje gjer nåke meining da heller, men eg føle liksom at de eg er glad i plutselig finne ut at "nei, her vil kje eg ver lenger". lol, ka er da for ein ting å sei då.. eller han har ikkje sakt da direkte, ikkje inndirekte heller når eg tenke meg om. men da er vertfall sånn eg føle da.

Eg har av og til sånne samtala med ein person, - eg seie nåke,han seie nåke, eg meine han seie nåke heilt aent enn han seie, og blir sur eller lei meg. eg trur eg må slutta med da. blir jo mindfucka heile gjengen om eg skal fortsetta sånn.

Men uansett, tilbake til poenget, eller poenget og poenget, tilbake til da eg prøve å få fram. føle at eg har ett slags ansvar då, sjølom eg veit at eg ikkje har da, sjølom eg veit at da ikkje er mi oppgava å løysa alle verdens problema, men når da er ein person eg virkelig bryr meg om, som eg virkelig er glad i, så vil eg jo gjera da eg kan for at han skal ha da best mulig. og når eg allerede er innblanda, så kan eg jo ikkje berre stikka uten å få forklart meg. 

Å bli annklaga for nåke som i da heila tatt ikkje stemme, gjere vondt. eg har aldri meint og har aldri tenkt å prøva å ødelegga noe som helst, eg har aldri hatt ein einaste tanke om at eg kan ha gitt utrykk for da. 

men sånn er da no då, ikkje får eg forklart meg, ikkje blir eg hørt, er da rart de ikkje like meg, når eg ikkje ein gong får forklart ka "eg har gjort", da blir reint tragisk synst eg. 

Eg meine ikkje å henga ut nåken som helst, trenge bare å få ner følelsane mine, eg  har ikkje strengt tatt behov for å posta innlegget heller, men så gjere eg no da uansett. eg har kje nevnt navn eg har kje sakt ka som er skjedd, bare heilt generellt, så ingen kan vertfall klandra meg for at eg har hengt de ut på nettet, sjølom da heilt sikkert komme te å komma ein beskjed om å få fjerna detta innlegget. 

Eg føle meg litt såra og i grunn, den siste personen som eg hadde trudd kom til å såra meg, gjorde da faktiskt, da virke så klisjè og teit, men selvfølgelig blir du lei deg når nåken du hadde rekna med plutseig ja, eg kan jo ikkje sei så alt for mykje her..

for ett surrete innlegg, men no er da no ganske mykje surr oppi hode mitt og, så da får no berre vera..

vad tycks ?

1.

2.

3.

4. ( litt for jentene kanskje?)

kass synst du va finast ? :)